Budowanie kominka rozpoczęło się od obłożenia ściany, w którą wmurowany jest komin, specjalną wełną mineralną z warstwą folii aluminiowej (łączenia płyt są zaklejone taśmą aluminiową odporną na wysoką temperaturę). Następnie ustawiono wkład. Jest on osadzony na wykonanym wcześniej fundamencie, w którym poprowadzona jest rura z PCW biegnąca pod posadzką prostokątnymi kanałami wentylacyjnymi na zewnątrz budynku. Wkład stoi na metalowych nóżkach, które mają regulowaną wysokość, aby całość można było wypoziomować. Po odpowiednim ustawieniu wkładu kominkowego zamontowano czopuch. Miejsce jego połączenia z kominem zostało uszczelnione grubym sznurem.

Konstrukcja kominka jest wykonana z profili gipsowo-kartonowych, które były tak skręcane, by utworzyły w przekroju literę H. Pomiędzy profile została wsunięta wełna mineralna pokryta folią aluminiową, a każde łączenie płyt z profilem i profilu z profilem pokryto taśmą aluminiową. W górnej części zabudowy kominka, 30 cm poniżej stropu, zrobiono podwójny sufit wyłożony od spodu wełną z folią. Tworzy to jego komorę dekompresyjną. Poniżej usytuowano kratki wentylacyjne (z dwóch stron kominka), przez które wydostaje się gorące powietrze. U dołu zabudowy po jednej stronie znajduje się kratka (węższa i dłuższa) mająca za zadanie pobierać chłodne powietrze z dołu pomieszczenia. Profile wypełniono odporną na ogień płytą gipsowo-kartonową.

Przed obkładaniem kominka płytkami cementowo-gipsowymi zostały one rozmierzone na sucho na podłodze (najładniej wyglądają, gdy nie są cięte). Ważne jest takie rozplanowanie wymiarów obudowy, aby pasowała do materiału, którym chcemy go obłożyć. Płytki (Mexicana) zostały przyklejone klejem. Po jego wyschnięciu całość zaimpregnowano. Nie obyło się niestety bez błę- I dów - nie wiedzieliśmy, że środek gruntujący jest bardzo agresywny i może uszkodzić farbę z wkładu kominkowego (jak to miało miejsce w naszym przypadku). Można tego uniknąć, zabezpieczając odpowiednio wkład przed przystąpieniem do impregnacji.

Koszt: 5500zł

Źródło: Murator